یکى در پیش بزرگى از فقر خود شکایت میکرد و سخت مینالید

بزرگ گفت:

خواهى که ده هزار درهم داشته باشى و چشم نداشته باشى؟

گفت: البته که نه. دو چشم خود را با همه دنیا عوض نمی ‏کنم

گفت: عقلت را با ده هزار درهم، معاوضه میکنى؟

گفت: نه

گفت: گوش ودست و پاى خود را چطور؟

گفت: هرگز

بزرگ گفت:

پس هم اکنون خداوند، صدها هزار درهم در دامان تو گذاشته است

باز شکایت دارى و گله می کنى؟!

بلکه تو حاضر نخواهى بود که حال خویش را

 با حال بسیارى از مردمان عوض کنى

و

خود را خوش تر و خوشبخت‏تر از بسیارى از انسان‏هاى اطراف خود میبینى.

پس آنچه تو را داده ‏اند، بسیار بیش‏تر از آن است که دیگران را داده ‏اند

و

تو هنوز شکر این همه را به جاى نیاورده ای

و

 خواهان نعمت بیش‏ترى هستى؟!!!