روز بعد ضمن صرف صبحانه، زن متوجه شد که

همسايه‌اش درحال آويزان کردن رخت‌های شسته است

و گفت:

لباسها چندان تميز نيست

انگار نمی داند چطور لباس بشويد.

احتمالا" بايد پودر لباس‌شويی بهتری بخرد.

همسرش نگاهی کرد اما چيزی نگفت.

هربار که زن همسايه لباس‌های شسته‌اش را

برای خشک شدن آويزان می‌کرد

زن جوان همان حرف را تکرار می‌کرد

تا اينکه حدود يک ماه بعد،

روزی از ديدن لباس‌های تميز روی بند رخت تعجب کرد

و به همسرش گفت:

ياد گرفته چطور لباس بشويد.

مانده‌ام که چه کسی

درست لباس شستن را يادش داده!

مرد پاسخ داد:

من امروز صبح زود بيدار شدم

و پنجره‌هايمان را تميز کردم!

زندگی هم همينطور است.

وقتی که رفتار ديگران را مشاهده می‌کنيم،

آنچه که می‌بينيم به درجه شفافيت پنجره‌ای که

از آن مشغول نگاه کردن هستيم بستگی دارد.

قبل از هرگونه انتقادی،

بد نيست توجه کنيم به اينکه

خود در آن لحظه چه ذهنيتی داريم

و از خودمان بپرسيم

آيا آمادگی آن را داريم که

به‌جای قضاوت کردن فردی که می‌بينيم

درپی ديدن جنبه‌های مثبت او باشيم؟