یکى در پیش بزرگى از فقر خود شکایت میکرد و سخت مینالید

بزرگ گفت:

خواهى که ده هزار درهم داشته باشى و چشم نداشته باشى؟

گفت: البته که نه. دو چشم خود را با همه دنیا عوض نمی ‏کنم

گفت: عقلت را با ده هزار درهم، معاوضه میکنى؟

گفت: نه

گفت: گوش ودست و پاى خود را چطور؟

گفت: هرگز

بزرگ گفت:

پس هم اکنون خداوند، صدها هزار درهم در دامان تو گذاشته است

باز شکایت دارى و گله می کنى؟!

بلکه تو حاضر نخواهى بود که حال خویش را

 با حال بسیارى از مردمان عوض کنى

و

خود را خوش تر و خوشبخت‏تر از بسیارى از انسان‏هاى اطراف خود میبینى.

پس آنچه تو را داده ‏اند، بسیار بیش‏تر از آن است که دیگران را داده ‏اند

و

تو هنوز شکر این همه را به جاى نیاورده ای

و

 خواهان نعمت بیش‏ترى هستى؟!!!

چی می شد اگه خدا امروز وقت نداشت به ما برکت بده

چرا که دیروز ما وقت نکردیم ازش تشکر کنیم

چی می شد دیگه هرگز شکو فا شدن گلی رو نمی دیدیم

چرا که وقتی خدا بارون فرستاده بود گله کردیم

چی می شد اگه خدا عشق و مراقبتش را از ما دریغ می کرد

چرا که ما از محبت ورزیدن به دیگران دریغ کردیم

چی می شد اگه خدا امروز به حرفهامون گوش نمی داد

چون دیروز به دستوراتش خوب عمل نکردیم

چی می شد اگه خدا خواسته هامونو بی پاسخ می گذاشت

چون فراموشش کردیم