قفس داران سکوتم را شکستند

دل دائم صبورم را شکستند

به جرم پا به پائی عشق رفتن

پر و بال عبورم را شکستند

مرا از خلوتم بيرون کشيدند

چه بی پر وا حضورم را شکستند

تمنا در نگاهم موج مي زد

سوختم باران بزن شايد تو خاموشم کنی

شايد امشب سوزش اين زخم ها را کم کنی

آه باران من سراپای وجودم آتش است

پس بزن باران بزن شايد تو خاموشم کنی

اولین کسی که عاشقش میشی دلتو میشکونه و میره .

دومین کسی رو که میای « دوست داشته باشی و از

تجربه قبلی استفاده کنی دلتو بدتر میشکنه و میزاره

میره . بعدش دیگه هیچ چیز واست مهم نیست و از این

به بعد میشی اون آدمی که هیچ وقت نبودی . دیگه

دوست دارم واست رنگی نداره .. و اگه یه آدم خوب

باهات دوست بشه تو دلشو میشکونی که انتقام خودتو

ازش بگیری و اون میره با یکی دیگه ......

اینطوریه که دل همه آدما میشکنه