جدایی را نمی خواستم خدا کرد

        نمی دانم کدام ناکس دعا کرد

            بمیرد آن کس که قربت را بنا کرد

                مرا از تو. تو را از من جدا کرد

وقتی از مادرمتولد شدم .صدایی در گوشم طنین انداز

شد.گفتم کیستی ؟

گفت:غم.....

ابتدا فکر کردم غم عروسکی است که می توان با آن

بازی کرد ...

ولی بعدها دانستم که

عروسکی بودم بازیچه غم .

دری برایت .باز نخواهد شد.

متين ترين كلمه "عشق" است.

جذاب ترين كلمه "آشنایی" است.

پاكترين كلمه "وجدان" است.

تلخترين كلمه "جدایی" است.

زشترين كلمه "خيانت" است.

 سخت ترين كلمه "تنهايی" است.

 بد ترين كلمه "بي وفايی " است.

سفر غريبی داشتم

                توی اون چشم سياهت

 سفری كه بر نگشتم

                  گم شدم توی نگاهت

 يه دل سادهء ساده

                   كوله بار سفرم بود

 چشم تو مثل يه سايه

                    همه جا همسفرم بود

 تو شدی خون توی رگهام

                       من ديگه خودم نبودم

برای نفسكشيدن

              ديگه محتاج تو بودم

به كدامين گناه ناكرده

مرا

در اين زمستان سخت نامهربوني

رها كردي

اي كاش مي دانستي كه

حرارت نگاه تو مرا گرم مي كند .

خدا دنیای بی زنجیر افرید

ادم بود که زنجیر را ساخت شیطان کمکش کرد

دل زنجیر شد زن زنجیر شد دنیا پر از زنجیر شد

و ادم ها همه دیوانه ی زنجیری

دستهای شیطان از زنجیر پر بود

خدا گفت: زنجیرهایتان را پاره کنید

شاید نام زنجیر شما عشق است

 یک نفر زنجیر هایش را پاره کرد

 نامش را مجنون گذاشتند

 مجنون اما نه دیوانه بود و نه زنجیری

 این نام را شیطان بر او گذاشت

 شیطان ادم را در زنجیر می خواست

 لیلی مجنون را بی زنجیر می خواست

روزي مردي عقربي را ديد كه درون آب دست و پا مي زند

او تصميم گرفت عقرب را نجات دهد اما عقرب انگشت او را نيش زد

مرد باز هم سعي كرد تا عقرب را از آب بيرون بياورد

اما عقرب بار ديگر او را نيش زد

رهگذري او را ديد و پرسيد: براي چه عقربي را كه نيش مي زند نجات مي دهي؟

مرد پاسخ داد: اين طبيعت عقرب است كه نيش بزند ولي طبيعت من اين است كه عشق بورزم

چرا بايد مانع عشق ورزيدن شوم فقط به دليل اين كه عقرب طبيعتا نيش مي زند؟

سر کلاس رياضي بود که استاد دو خط موازي کشيد رو تخته

خط پاييني نگاهي به خط بالايي کرد تو دلش عاشقش شد

خط بالايي هم نگاهي به خط پاييني کرد تو دلش عاشقش شد

در همين هنگام بود که استاد داد زد

دو خط موازي هيچ وقت به هم نمي رسند

در عشق مثل خورشيد باش

در مهرباني مثل باران و در صداقت مثل چشمه

در پناه حضور سبز تو 

 توفان غم ، مرا جا مي گذارد

در کنارت ژرفاي آرامش را احساس ميکنم

و بي تو سيل بي رحم تنهايي مجالم نمي دهد 

 پلکهاي مرطوب مرا باور کن 

 اين باران نيست که ميبارد 

 صداي خسته ي من است

که از چشمانم بيرون ميريزند

افق صدايم ميزنه بيا که وقت رفتنه

موقع پر کشيدن از زندون محکم تنه

 هوا هوای رفتنه طلسم غم شکستنه

 مثل ملک پريدن و از زندگی گسستنه

 دوباره دل سپردن و خطای ديگه کردنه

شروع تازه کردن و به آرزو رسيدنه

 هميشه خورشيد و ديدن آرزوی قلب منه

شکستن شبای تار از تاريکيها رستنه

 شبيه قايقی بودن ميون آب رودخونه

 سفير صادقی بودم که خوبی ها رو ميخونه

 گسستن بند غرور از پای دل های همه

 صفا به لبهامون دادن دشمنی ها رو میکنه

شمع داني به دم مرگ به پروانه چه گفت؟

     گفت: اي عاشق بيچاره فراموش شوي

           سوخت پروانه ولي خوب جوابش را داد

                  گفت: طولي نکشد نيز تو خاموش شوي

اگر بهترين دوست نيستی لااقل بهترين دشمنم باش

اگر غمخوارم نيستی لااقل بزرگترين غمم باش

هرچه هستی هميشه بهترين باش

چون بهترينها هميشه در ياد خواهند ماند

پس در بدترين خاطراتم بهترين باش

من و تو یکی شدیم از هر شعله ای برتر

که هیچ گاه شکست را بر ما چیرگی نیست

چرا که از عشق روئینه تنیم

گاهی آنقدر واقعیت داری

 به یک تکه ابر سجده میبرد